Wat verandert er écht als je inzet op bestendige zorg?

Niet tijdelijk verbeteren, maar structureel versterken. Wat heeft die beweging in de praktijk opgeleverd? En hoe werkt die door richting de toekomst?

In dit artikel gaan we daarover in gesprek met collega's van het NAH-centrum van Pluryn. Samen blikken we terug op de samenwerking van de afgelopen jaren tussen het NAH-centrum en het CoE Sneller Herstel en het lectoraat Neurorevalidatie-Eigen regie en Participatie. Wat werkte? Wat leverde het concreet op voor cliënten en professionals? En waar liggen de kansen voor verdere ontwikkeling? 

De samenwerking begon met een duidelijke vraag: hoe ondersteunen we mensen met niet-aangeboren hersenletsel (NAH) beter in hun dagelijks leven? 

Studenten van onder andere Praktijkinnovatie in Zorg en Welzijn (PZW) werkten mee aan concrete verbeteringen. Geen rapporten voor de la, maar draaiboeken, evaluatieformats en programma-aanpassingen die direct gebruikt worden. De producten werden in samenwerking met het team van professionals én NAH-cliënten ontwikkeld. 

Het resultaat? 
Meer structuur in het aanbod vanuit het NAH centrum. Heldere werkwijzen die overdraagbaar zijn. En een team dat bewuster werkt aan kwaliteit en ontwikkeling. 
De uitkomsten van de projecten hielpen ook voor de positionering van het NAH-centrum richting de gemeente. Deze is scherper en de praktijk staat steviger. 

Een zichtbaar voorbeeld van de samenwerking is het Ergo-maatjesproject. Studenten van de interdisciplinaire minor Samen Sterker worden voor een half jaar gekoppeld aan cliënten met NAH. De wensen en doelen van de cliënt zijn leidend; samen ondernemen zij betekenisvolle activiteiten die bijdragen aan zelfstandigheid en participatie. 

Die koppeling doet meer dan ondersteunen bij activiteiten. Cliënten voelen zich gezien. Ze bouwen vertrouwen op. Ze zetten stappen in zelfstandigheid en sociale deelname. Of zoals een cliënt ooit zei: “Ik doe gewoon leuke dingen, en het mooie is dat een student daarvan leert.” 

Voor het team betekent het maatjesproject soms extra afstemming. Tegelijkertijd geeft de extra inzet van studenten ruimte: extra aandacht voor cliënten en nieuwe inzichten vanuit studenten. Juist dat meebewegen typeert bestendige zorg. 

De kracht van de samenwerking tussen de praktijk en het onderwijs zit in de wisselwerking. Vragen uit het veld worden scherper door onderzoek en studenten. Onderwijs sluit beter aan op wat in de praktijk nodig is. Die beweging gaat twee kanten op. De praktijk ontwikkelt zich. Het onderwijs beweegt mee. En kennis blijft niet binnen één project, maar werkt door in andere initiatieven. 

Ook in de toekomst zullen we elkaar blijven ondersteunen. Het NAH-centrum is sterk verbonden met het regionale NAH-netwerk Nijmegen. Op dit moment loopt daar het grote project ‘Meer doen met het netwerk zorgt voor meedoen na NAH’ met als doel het gehele NAH netwerk te versterken, en de communicatie en samenwerking te bevorderen. Het CoE Bestendige Zorg én het lectoraat Neurorevalidatie – Eigen Regie en Participatie spelen hierin een belangrijke rol.  

Daar ligt ook de rol van het Centre of Expertise Bestendige Zorg: verbinden, verdiepen en samen doorontwikkelen. Bestendige zorg ontstaat niet vanzelf. Die bouw je samen.