Hoe zorgen we dat iedereen kan meedoen? HAN zet onderzoek voort

De zorg staat onder druk. Zorgvragen worden complexer en er zijn minder professionals beschikbaar. Tegelijkertijd wordt er veel verwacht van mensen zelf en van hun netwerk: familie, vrienden en anderen om hen heen.

Dat roept lastige vragen op. Hoe verdelen we de verantwoordelijkheid voor zorg en ondersteuning? En wat gebeurt er als maatschappelijke verwachtingen over zelfredzaamheid niet aansluiten bij wat mensen nodig hebben?

Het lectoraat onderzoekt dit soort morele vragen. Daarbij kijkt het niet alleen naar de ondersteuning van individuele mensen, maar ook naar de manier waarop we zorg organiseren en welke keuzes we als samenleving maken.

“Als iemand niet goed kan meedoen, zoeken we de oorzaak al snel bij die persoon of bij de ondersteuning die diegene krijgt. Maar soms zit het probleem ook in de manier waarop we zorg organiseren, in beleid of in wat we normaal vinden in de samenleving”, legt lector Maaike Hermsen uit.

Het lectoraat wil die verbanden zichtbaar maken. “De ervaringen van mensen zelf laten zien waar het in de praktijk wringt. Door die ervaringen te verbinden aan grotere maatschappelijke vraagstukken, wordt duidelijker waar uitsluiting ontstaat en wat er kan veranderen.”

Samenleven met verschil betekent dat mensen met verschillende mogelijkheden en ondersteuningsbehoeften volwaardig deel kunnen uitmaken van de samenleving. Niet alleen door zorg en ondersteuning goed te regelen, maar ook door te kijken naar de ruimte die mensen krijgen om mee te doen en naar de belemmeringen die ze daarbij tegenkomen.

Het lectoraat onderzoekt hoe die belemmeringen ontstaan en wat er nodig is om ze weg te nemen. Dat doet het samen met de mensen om wie het gaat, hun naasten, professionals, studenten en organisaties. 

De sociale professional speelt hierin een rol als sociaal veranderaar. “Professionals ondersteunen niet alleen mensen in hun dagelijks leven, maar kunnen ook knelpunten in organisaties en de samenleving zichtbaar maken en helpen veranderen.” Zo verbinden ze wat ze in de praktijk tegenkomen aan bredere maatschappelijke vraagstukken.

Het gaat om een grote groep mensen in Nederland. Met de voortzetting van het lectoraat blijft de HAN werken aan kennis en verandering die bijdragen aan een samenleving waarin mensen met een verstandelijke beperking volwaardig kunnen meedoen. Een samenleving waarin samenleven met verschil vanzelfsprekender wordt.