REBORN
Botversterkende medicijnen voor osteoporose en kanker hebben bijwerkingen waardoor de kaak beschadigd kan worden, wat kan leiden tot grote problemen. In dit project, REBORN, wordt een innovatieve gel ontwikkeld die het lichaam helpt het verloren bot te herstellen en infecties bestrijdt.
Aanleiding
Wanneer mensen in Nederland medicijnen krijgen om hun botten te versterken, bijvoorbeeld bij osteoporose of kanker, kan er een ernstige bijwerking optreden: een deel van het kaakbot sterft af. Dit dode bot geneest niet, komt bloot te liggen in de mond en veroorzaakt chronische pijn en hardnekkige infecties. Voor patiënten betekent dit problemen met eten en praten, en een sterke vermindering van hun kwaliteit van leven.
De huidige behandeling is vaak zeer ingrijpend. Chirurgen moeten het dode bot weghalen, wat soms leidt tot grote operaties, en patiënten krijgen langdurig antibiotica. Deze aanpak is onvoorspelbaar en lost het kernprobleem niet op: het verloren bot groeit niet terug en de infectie kan terugkeren.
Doel
Dit project, genaamd REBORN, heeft als doel de effectiviteit van een injecteerbare gel te bewijzen in een model dat sterk lijkt op de menselijke kaak. Uiteindelijk willen we een behandeling bieden die minder pijnlijk is, de kaakfunctie herstelt en de noodzaak voor zware operaties en langdurig medicijngebruik vermindert, zodat patiënten sneller kunnen terugkeren naar een normaal leven.
Werkwijze
Ons team heeft daarom een slimme, injecteerbare gel ontwikkeld. Deze gel bestaat uit gelatine en minuscule deeltjes van botmineraal, de natuurlijke bouwstenen van ons eigen bot. De gel heeft een dubbele werking: hij vormt een mal waarin het lichaam zelf nieuw, gezond bot kan laten groeien, en kan tegelijkertijd medicijnen afgeven om een infectie precies op de juiste plek te bestrijden.
Partners
HAN, Radboudumc, INBORN
Drug Discovery
Een startend project in de ontdekkingsfase van een medicijn heeft tussen de 5-10% kans om de onderzoeksfase te halen. In die fase is de success rate circa 10% om de markt te halen. Een startend medicijnproject heeft dus een heel kleine kans om uiteindelijk ‘op de schappen’ te komen. De onderzoekers van dit lectoraat leveren een bijdrage aan de ontwikkeling van medicijnen.
