‘Toen ik aan het eerste jaar van de pabo begon, had ik natuurlijk al veel onderwijservaring. Niet alleen als onderwijsassistent, maar ook omdat mijn moeder sinds een paar jaar een kinderdagverblijf runt. Daar spring ik in de vakanties bij. Natuurlijk heeft die ervaring voordelen. Aan de andere kant vond ik het jammer dat ik met mijn ervaring niet kon instromen in het tweede jaar van de pabo. Dat kan volgens de nieuwe regels niet meer.’
‘Je leert ontzettend veel over jezelf’
Joost van Rens (21) is tweedejaars aan de Pabo Groenewoud te Nijmegen. ‘Ik heb eerst mbo Onderwijsassistent gedaan. Maar als onderwijsassistent heb je niet veel bevoegdheden. Daarom was de pabo een logische volgende stap.’
Waarom pabo Groenewoud Nijmegen?
'Ik woon in Gennep, dus de vestiging in Nijmegen is voor mij dichterbij. Dat maakte de keus makkelijk. Maar als reistijd geen punt is, kun je andere dingen mee laten wegen. De pabo in Arnhem is onderdeel van een groot complex, dus tussen andere opleidingen. De Nijmeegse pabo is van oudsher een los instituut. Vrij kleinschalig en met een gemoedelijke sfeer. Ik vind dat prettig.’
De sfeer op de opleiding
‘Het valt me op dat er veel interactie is tussen de leerlingen en de leraren. Vooral in het tweede jaar begint dat goed los te komen, nu alleen de meest gemotiveerde studenten over zijn. De leraren geven de leerlingen inspraak in de lessen. Ze snappen dat wij ook ervaring hebben in het voor de klas staan en geven ons de kans te zeggen wat we denken. Het klopt dat er relatief veel vrouwelijke studentes zijn. Ongeveer 85 procent, schat ik. Maar bij mijn vorige opleiding was de verhouding zelfs nog schever, dus ik ben het wel gewend.’
Nooit een weggegooid jaar
‘Een jaar op de pabo is volgens mij nooit een weggegooid jaar. Ook al word je later geen leraar, je blijft er profijt van hebben. Je leert ontzettend veel over jezelf. Vooral over hoe je omgaat met feedback: het is allemaal heel direct. Als het niet van je begeleider komt, dan hoor je het wel van je leerlingen. Je leert sterk in je schoenen te staan en problemen op te lossen. Aan het eind van je stage merk je al het verschil met het begin: je kunt al veel meer aan.’
Mijn sterke en zwakke punten
‘Waar ik niet goed in ben? Ik vind het nog lastig om een les zelf te evalueren zonder hulp van een begeleider. Dat blijft heel moeilijk. De meeste andere dingen gaan me vrij goed af. Zowel het voor de klas staan als de individuele begeleiding. Misschien ga ik in de toekomst wel remedial teaching doen. De buitenschoolse activiteiten zoals kampen vind ik ook leuk om te doen. Waar ik het allemaal voor doe? Dat is toch de voldoening die het geeft als een leerling na de les naar me toekomt. Omdat hij of zij meer wil weten. Het is moeilijk uit te leggen waarom dat nou zo’n goed gevoel geeft. Dat moet je zelf meegemaakt hebben.’
