Zoek het publieke debat op

Gerda Geerdink aan het woord

Gerda Geerdink: "Ik heb met mijn artikel gereageerd op een eerder gepubliceerd artikel over hetzelfde onderwerp. Ik vond dat een ontzettend ongenuanceerd stuk over het kennisdomein waarin mijn expertise ligt. Dus dan moet je eigenlijk wel reageren. In de krant wordt vaker geen feitelijke informatie gegeven, dat wil zeggen, informatie die stoelt op wetenschappelijke kennis. Er komt veel in de krant van wat deze of gene roept of zegt en wat mensen willen lezen. Zeker het onderwijs en met name de Pabo is een gemakkelijk slachtoffer. Iets negatiefs over de Pabo doet het altijd goed omdat het aansluit bij het (vaak onjuiste en in ieder geval fragmentarische beeld) dat veel mensen van de Pabo hebben. En dan is het niet belangrijk of het waarheid is. Mensen willen bevestigd hebben wat zij denken dat de waarheid is. Dat werkt hetzelfde als het over de prestaties van jongens in het onderwijs gaat. Het ontbreekt in dat soort stukken bijna altijd aan nuancering en heel vaak stoelt het op 'vroeger was alles beter' zonder dat dan meegenomen wordt wat er vroeger ook al verkeerd ging en waarom we het anders zijn gaan doen."

Publieke debat opzoeken

Gerda Geerdink: "Het zou fijn zijn als collega-docenten en -onderzoekers vaker zouden reageren op artikelen, zodat we met zijn allen de onjuiste berichten wat kunnen tegenspreken. Ik kan me echter voorstellen dat een aantal van mijn collega's wellicht wel vaker artikelen willen schrijven, maar toch schromen of niet weten hoe te handelen of een gebrek aan tijd ervaren. Schrijven kost ontzettend veel tijd. Daarnaast blijft het altijd de vraag of de krant jouw schrijfsels gaat plaatsen en zo ja hoe ze het gaan plaatsen. Ik heb inmiddels gemerkt dat een persoonlijke titel en een zekere positie dan wel uitmaakt. Als het -zoals nu- over onderwijs en sekseverschillen gaat, willen ze wel een stuk van mij en tot nog toe wordt dat dan ook in zijn geheel geplaatst. En het is ook een kwestie van veel schrijven zodat je daar vaardig in wordt. Het is ook goed om met meer mensen samen te schrijven, bijvoorbeeld als team van de Pabo, of als onderwijskundigen van de HAN. Want het heeft wel effect: op 29 juni was ik in de uitzending van een programma van de AVRO en op 23 juni stond ik geïnterviewd in de Volkskrant."

Afstemmen met directie

Instituutsdirecteur Betty van Waesberghe: "Ik vond het inhoudelijk een prima reactie van Gerda en was zeer verheugd over de plek in de krant (boven Leo Prick!). Verder denk ik dat het belangrijk is dat regelmatig collega's van de HAN zich in het publieke debat mengen. Ik weet dat het CvB dit ook zeer wenselijk vindt. De vraag is hoe je dit kunt stimuleren. Dat weet ik zo snel niet."

Oproep tot discussie

Betty van Waesberghe: "De vraag is natuurlijk of vooraf overleg nodig is in het geval dat één van je medewerkersof collega's de pers opzoekt. Ik vind dat een lastige vraag. Die collega schrijft vanuit zijn deskundigheid en eigen opvatting. Dit hoeft niet altijd synchroon te lopen met de opvattingen van de HAN (en is dat dan CvB, faculteits- of instituutsdirectie?). Dit lijkt me een interessant vraagstuk om een debat over te voeren."

Gerda Geerdink: "Ik heb gemerkt dat je de krant wel uit kunt leggen dat kwaliteit in het onderwijs en ook op de Pabo niet vanzelfsprekend ontstaat en dat het hard werken is om altijd kwaliteit te leveren. En dat het op een hogeschool niet altijd gaat zoals je zou willen maar dat geldt natuurlijk ook voor een krant of voor elke andere organisatie. Sommige dingen zijn gewoon lastig en ingewikkeld. Dat weten ze bij de krant ook wel. Ik denk ook niet dat het eigen opvattingen zijn die lastig zijn voor de hogeschool. Waar je bij de krant maar ook bij andere media altijd goed op moeten letten is dat je geen one liners weggeeft die in hun straatje passen. Ze proberen je toch vaak uitspraken te ontlokken die in hun beeld passen en die ze dan in de krant zetten zonder de context waarin je het gezegd hebt. Ik let altijd goed op wat ik zeg en eis dat als zij iets schrijven ik het artikel vooraf kan doorlezen op feitelijke onjuistheden. En ik zeg ook wat van dingen in een artikel die ik onhandig geformuleerd vind. Vaak veranderen ze het dan ook wel."

Meer weten