SLB-ers over hun werk

14 juni 2011
Josje Heijnen en redactie HANovatie en Ben van Wijk en Willie Janssen

'Arbeidsvreugde, een veilige basis bieden, maar ook moeilijk om SLB-uren goed in te zetten.' Een greep uit wat SLB-ers ervaren en belangrijk vinden in hun werk. Aan het woord drie docenten met SLB-taken; Willie Janssen, Josje Heijnen en Ben van Wijk.

Even voorstellen

Willie Janssen is docent bij de opleiding Autotechniek. Verder is ze sinds de start in 2000 van SLB, SLB-er bij autotechniek. Momenteel is ze ook SLB-coördinator. Josje Heijnen is docent algemene beroepsvaardigheden en SLB-er bij ICA. Ben van Wijk is docent Bestuurlijke Informatiekunde, doet supervisie, coaching en training en is studieloopbaanbegeleider BE bij de FEM.

Hoe ervaar jij je rol als SLB-er, wat vind je aan deze taak leuk, wat niet?

Willie:"De individuele gesprekken met de studenten vind ik over het algemeen erg leuk. Voor eerste-jaars studenten is de opleiding nieuw. Ze zijn vol verwachting. De meeste studenten komen hier, omdat ze iets met auto´s hebben. De overstap en het op kamers gaan wonen is voor veel studenten een hele stap en ook best spannend. Sommigen praten daar zo heerlijk open over. Verder is het bij sommige studenten een hele klus om ze aan een goede studieaanpak te krijgen. Dat lukt niet altijd; jammer, want een negatief studieadvies dreigt, terwijl ze heel enthousiast zijn. Er zijn nogal wat oudere-jaars die de gesprekken met de SLB-er niet nodig vinden, omdat ze nu wel weten hoe het moet. Het is dan een uitdaging om ze toch de zin van een gesprek van tijd tot tijd in te laten zien. Door het met de studenten te hebben over hun professionele houding, hun kwaliteiten, hun ambities en het hbo-niveau, lukt dat wel. Mijns inziens gaat het in de gesprekken vooral daarom."

Josje: "Belangrijk is om een veilige basis voor studenten te bieden waar studiezaken en ook persoonlijke zaken besproken kunnen worden. Het persoonlijke contact is leuk. Het is niet leuk dat ik ze geen les geef en maar weinig zie. Ook is het niet leuk dat ik het lastig vind om de SLB-uren nuttig collectief in te vullen."

Ben: "Ik ontmoet als Senior SLB-er tal van situaties, waarin ik mijn coachende ambities prima kwijt kan. Ik ervaar er veel arbeidsvreugde en Arbeidsvreugde is onbetaalbaar! Leuk is om de student te brengen van externe motivatie naar intrinsieke motivatie. Ankeren aan kleine resultaten waardoor het gevoel van kunnen vaak stijgt. De student afhalen waar hij zich bevindt. Als SSLB-er door de knieën dus en matchen! Motivational interviewing, empathie en een luisterend oor zijn daarbij belangrijke instrumenten. Minder leuk, maar dat wordt afgezaagd zo langzamerhand, is het ontbreken van voldoende SLB-stuurinformatie uit HAN-SIS. Dat heeft de HAN "klauwen" met geld gekost!"

Wat zou je zo willen houden en wat zou je willen verbeteren?

Willie: "Bij autotechniek zijn we in 2000 gestart met een vrij ambitieus SLB-programma. Te ambitieus voor studenten en voor veel SLB-ers. Na jaren ervaring hebben we nu een aanpak die aansluit bij de meeste studenten en SLB-ers. Het accent ligt op individuele gesprekken. Verder zijn er informatieve bijeenkomsten en beroepsoriënterende activiteiten. Zoals het nu is, zou ik het willen houden.
Een lastig punt is de organisatie van de gesprekken. Kost te veel tijd. In jaar 1 staan ze in het rooster. Voor de hoofdfase is dat lastig, omdat je studenten over allerlei courses verspreid zijn."

Josje: "Nuttige invulling."

Ben: "Zie het antwoord hierboven, ik heb daaraan niets toe te voegen."

Wat heb je daar voor nodig?

Willie: "Realistische urentoekenning. Het organiseren van de gesprekken, lezen van de stukken van de student, geven van feedback etc. vragen over het algemeen meer tijd dan je ervoor krijgt. Komt vooral door de organisatorische rompslomp."

Josje: "Tja, goeie vraag..."

Ben: "Een goede informatieanalist die voldoende competent is om samen met een aantal SSLB-ers een toegepaste functionele informatieanalyse uit kunnen voeren. Bovendien moeten de resultaten dan worden vertaald naar systeemrapportage. Op basis van deze informatie zou ik veel sneller en adequater willen sturen (proactief SLB-schap bij het volgen van de student). Nu is dat alleen mogelijk met een zee aan verloren HAN-SIS-tijd."

Hoe staat deze rol in verhouding tot andere rollen?

Willie: "Het is goed als een SLB´ er ook les geeft aan zijn SLB-studenten. Omdat je studenten over alle jaren van de opleiding verspreid zijn, is dat niet altijd het geval. Ik beschouw de SLB-gesprekken als een belangrijk aspect in mijn takenpakket."

Ben: "Heerlijk werken aan de HAN, FEM, IFM&R, opleiding BE. Werkaanbod en inzet worden hier op een prima wijze aan elkaar gekoppeld. De balans tussen de uiteenlopende taken die ik heb is prima. Ik begeleid afstudeertrajecten, stages, geef voorlichting, beheer een pakket voor kwaliteitsmanagement, stuur en begeleid studenten met projectonderwijs (Project de Praktijk binnen de BE). Verder zit ik  in het beroepstakenteam ´advisering´ en ben bezig met een volg registratiesysteem voor gedragscompetenties van onze studenten(remindo360). Studieloopbaanbegeleiding beslaat in dit takenpakket ongeveer een derde deel."

Bron

Redactie HANovatie


Aantal reacties: 0