13 december 2011
Een groep internationale studenten Logopedie heeft ontdekt dat er per Europees land weinig verschillen zijn in de aanpak die een logopedist heeft in het behandelen van de cliënt. Ook het stellen van een diagnose gaat vaak op een zelfde manier.
IPlight week
Zondag 6 november 2011 vertrokken 13 Nederlandstalige en Duitstalige HAN-studenten Logopedie en 2 docenten (Antje Orgassa en Sanne Diepeveen) naar Setúbal in Portugal voor 'IPlight week'. Samen met 49 andere studenten Logopedie uit Belgie, Brazilië, Engeland, Nederland (Rotterdam), Portugal en Slovenië werkten ze daar aan een casuïstiek. Ze moesten aangeven wat ze precies met de cliënt wilden gaan doen en hoe het systeem (gezondheid of onderwijs) er uitziet in hun eigen land.
Stoornisgebieden
Een casus bestaat uit een van de volgende stoornisgebieden:
- Schisis: een aangeboren afwijking van het gezicht, die zich kenmerkt door een spleet of groef in bovenlip
- Cerebrovasculair accident (CVA), de medische term voor een beroerte
- Niet-aangeboren hersenletsel na een ongeluk
- Autisme: een ontwikkelingsstoornis die zich kenmerkt door beperkingen in de sociale interactie, de communicatie en zich steeds herhalend gedrag
- Stem
- Stotteren
Workshops
De studenten volgden ook elke dag een workshop. Deze werden gegeven door docenten uit de verschillende landen. De studenten volgden workshops gevolgd over:
- Gezichtsmassage
- Laryngeale facilitatie: een massagetechniek die wordt toegepast bij stemproblemen
- Communicatie zonder spraak
- Ondersteunde communicatie
- Motivational interviewing
- Meertaligheid en werken in een team
Presentatie casuïstiek
Als afsluiting van de week presenteerden de studenten hun casuïstiek op een poster. Ze konden kiezen uit een aantal opties:
- Wat zijn de verschillen van diagnostiek?
- Hoe is de behandeling in de verschillende landen?
- Wat zijn de verschillen in de gezondheidssystemen?
- Wat is het meest ideale plaatje voor een cliënt (EUtopia)?
Gemeenschappelijke band
Gina Viola volgt de Duitstalige Logopedie opleiding bij de HAN in Nijmegen. Zij vertelt dat er bij het begin een aantal internationale kamers zijn gevormd, waardoor de studenten snel een internationale gemeenschappelijke band hadden.
Gina wilde vooral weten wat de verschillen en overeenkomsten zijn in de ketenzorg en wat de mogelijkheden en beperkingen zijn bij het logopedisch handelen. 'In Engeland is het bijvoorbeeld zo dat een logopedist zelf psychologische taken mag uitoefen. Iets wat in Nederland en in Duitsland echt niet mogelijk is!'
Resultaten
De studenten kwamen er achter dat er veel verschillen zijn in het gezondheidssysteem, maar dat er niet veel verschillen zijn in de aanpak die iedere logopedist heeft in het behandelen van de cliënt. Ook het stellen van een diagnose gaat vaak op een zelfde manier.
Gina: 'De presentaties waren erg gezellig gemaakt, omdat er ondertussen ook lokale versnaperingen en drankjes werden uitgedeeld. Samen met mijn collega-studenten hebben wij er al over nagedacht om komend jaar weer deel te nemen aan deze uitwisseling. Het enige wat dan enige verbetering behoeft is het weer!'